Εκθέσεις

Ατομικές εκθέσεις

2001 “Αλώσεις -Μεταλλάξεις”. ΟΥΤΟΠΙΑ. Χορτιάτης Θεσσαλονίκης
2003 “Τετράπους....Τρίπους”. Α.Π.Θ. Περιβαλλοντολογικό έργο πυροπροστασίας. Ποσείδι Χαλκιδικής.
2004 “Υ” Μουσείο ADZAK. Παρίσι. Γαλλία
2004 “Τ-ήχος” . Α.Π.Θ. Περιβαλλοντολογικό έργο ηχοπροστασίας. Ποσείδι
2008 “Επι-κοινωνία”. 43α Δημήτρια .Γενί τζαμί. Θεσσαλονίκη.


Ομαδικές εκθέσεις (επιλογή)

2001 “ΕΞΩΣΤΗΣ” Θεσσαλονίκη.
2002 “Από την αφήγηση στην αφαίρεση”VIDEO. Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
2002 “Η αύρα των ήχων”. VIDEO. Μονή Λαζαριστών Θεσ/νικη.
2002 1η διεθνής έκθεση μικρών έργων δήμου Σταυρούπολης Θεσ/νικης
2002 1η διαβαλκανική έκθεση σύγχρονης μικρογραφικής τέχνης .Θεσ/νικη.
2003 λη Δημήτρια. Πινακοθήκη Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών. Θεσ/νικη.
2003 7η Biennale Milanovac (Servia-Montenegro)
2003 Συμπόσιο γλυπτικής . Κicevo. Fyrom.
2003 “Tέχνη και περιβάλλον”. Αλατζά Ιμαρέτ. Θεσ/νικη.
2004 / Συμπόσιο Τέχνης. Στρουμνιτσα. Fyrom.
2004. ''Αναδυόμενες ιδιότητες”. Επανωμη . Θεσσαλονίκης.
2004. Συμπόσιο γλυπτικής Δήμου Πολίχνης .
2004. Έκθεση “99+1”. ΚΜΣΤ. Αποθήκη Β στο λιμάνι Θεσσαλονίκης.
2005. Η Τέχνη στο πλευρό της ΝΑ Ασίας ΚΜΣΤ. Θεσσαλονίκη.
2005. Έκθεση του ΣΚΕΤΒΕ στην Δημοτική Πινακοθήκη Ιωαννίνων.
2005. 1η Βiennale Nikitc. Servia-Montenegro.
2005. 2η Βiennale Peijing. China.
2005. 8η Βiennale Milanovac. Servia-Montenegro.
2005. Έκθεση του ΣΚΕΤΒΕ στον Ιανό. Θεσ/νικη.
2006. Έκθεση “111+1” . Πινακοθήκη Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών. Θεσ/νικη
2006. Πολιτιστικό Κέντρο Ιερισσού. Χαλκιδική.
2006. Έκθεση του ΣΚΕΤΒΕ στο “Κέντρο Τεχνών ”. Πλατεία Ελευθερίας.Αθήνα.
2006. ΄΄Εκθεση στο ''EAGLES PALLAS''. Ουρανούπολη. Χαλκιδική.
2006 “Αθήνα , ανοιχτή πόλη”. Αθήνα.
2006. Παιδαγωγική Σχολή ΑΠΘ. Θεσσαλονίκη.
2006. 1ο Συμπόσιο Τέχνης Ιερισσού (Επιμελητής συμποσίου).
2006. ''Artistic Flair from Greece''. Damascus και Alepo. Syria.
2007. Έκθεση στον “ΜΥΛΟ”. Θεσσαλονίκη.
2007. Παράλληλη Έκθεση 1ης Βiennale Θεσ/νικης. ΝΑΙΑΣ. Νάουσα Ημαθίας.
2007. “Διαδρομές”. Αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας.
2007. “Φώς +”. Κέντρο Πολιτισμού Θεσσαλονίκης.
2007. ''ARTIS CAUSA'' gallery. Θεσσαλονίκη
2008. “Διαδρομές”. ΚΜΣΤ. Mονή Λαζαριστών .Θεσσαλονίκη.
2008. Κέντρο Τέχνης : Τζιόρτζιο Ντε Κίρικο. Βόλος
2008. “Θάλασσα “ Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης.
2008 . “Κοινωνία”. Διαδραστικό video. Βέροια.
2008. ''Αύρα θανάτου''. Video-action''. ΕΕΤΕ. Τεχνόπολη. Αθήνα.
2009. ''Η γυναικεία φιγούρα στην τέχνη'' ΕΕΤΕ. Τεχνόπολη . Αθήνα
2009. Διεθνές Συμπόσιο Τέχνης .Γέργερη. Ηράκλειο. Κρήτη.
2009. Έκθεση γλυπτικής ΣΚΕΤΒΕ. Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης.
2010. « 42 Mégatonnes Carbone » Champs-Elysées, PARIS.
2010. ''Μεταλλαγμένος Αγυιεύς΄'. Αγιά. Λάρισα.
2010. RAM, συμπόσιο τέχνης, studioEpsilon ,Eρέτρια. Εύβοια.
2010 Έκθεση μινιατούρας ΣΚΕΤΒΕ. Βέροια.
2010 workshop με τον γλύπτη Ευθύμη Καλεβρά. Καταχάς Πιερίας.
2010 Έκθεση μινιατούρας ΣΚΕΤΒΕ. Ιωάννινα.
2010. "Η άρθρωση της τέχνης”45α Δημήτρια. Βαφοπούλειο. Θεσσαλονίκη.
2010, '' Εικαστικές Διαδρομές''. Αίθουσα ΝΑΙΑΣ. Νάουσα.
2010 ''3 Ημέρες''. ΑΛΑΤΖΆ ΙΜΑΡΕΤ. Θεσσαλονίκη
2011. “Η <<κοινή>> θέση 12”. Έκθεση Αντιπεριφέρειας Ημαθίας. Βέροια.
2011. “Εικαστικές Αντιδράσεις”.Πινακοθήκη Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών. Θεσ/νικη
2013. Συμπόσιο τέχνης στην Ιερισσό. Χαλκιδική.
2013. Έκθεση μινιατούρας ΣΚΕΤΒΕ. Vlassis art gallery. Θεσσαλονίκη.
2014. '' L'ART DANS LA VIE II''.Γαλλικό Ινστιτούτο. Θεσσαλονίκη.
2015. Ετήσια Έκθεση ΣΚΕΤΒΕ. Πινακοθήκη Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών. Θεσ/νικη
2015. ΕΚΘΕΣΗ ΜΙΝΙΑΤΟΥΡΑΣ . GALLERY ΡΩ. Θεσ/νικη

2017. Έκθεση ΣΚΕΤΒΕ. Πινακοθήκη Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών. Θεσ/νικη.

Θάλεια- Μαρία Αλεξάκη


“Κοινωνία- επικοινωνία”, μία έκθεση με κοινωνικές διαστάσεις. Χρήστος Αλευράς. Ένας καλλιτέχνης με έκδηλη την ευαισθησία σε θέματα που άπτονται της σύγχρονης κοινωνίας, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί στον 21º αιώνα.
Παίζοντας με τις λέξεις και τις έννοιες, ο δημιουργός καταδεικνύει τη μετατόπιση του ενδιαφέροντος από την ουσιαστική ανθρώπινη επικοινωνία, την αρχέγονη αυτή ανάγκη του ανθρώπου, στην κοινωνία, στο ανθρώπινο σύνολο που συνυπάρχει, συναισθάνεται, συνεργάζεται ή συγκρούεται, συμπλέει ή συναγωνίζεται.
Στο πλαίσιο τηo έκθεσης εντάσσεται και η δράση «κοινωνία», ένα διαδραστικό video, το οποίο έχει σκοπό να προϊδεάσει τον επισκέπτη και να τον εισάγει στο σκεπτικό του καλλιτέχνη.
Τα έργα χωρίζονται σε τρεις ενότητες απόλυτα συνδεδεμένες μεταξύ τους, σειρά Υ, σειρά Ο, σειρά Μεταλλάξεις.
Μέσα απο δημιουργίες που προβάλλουν το πανάρχαιο γονιμικό σύμβολο, το οποίο ταυτίζεται με τη θηλυκότητα και τη γυναικεία φύση και κατά συνέπεια με τη γυναικεία μήτρα που φέρει ζωή, καταλήγουμε στις «μεταλλάξεις», εκεί όπου ο άνθρωπος οδηγεί το ίδιο του το γένος, κυοφορώντας μια νέα οντότητα, έναν «άνθρωπο» του μέλλοντος ή με άλλα λόγια έναν άνθρωπο πάνω ή πέρα από τη φύση ή πιο ξεκάθαρα «παρά φύσει».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα έργα που εμπλέκουν τις ενότητες, τη γονιμότητα, την κύηση, την ύπαρξη.
0ι βαθύτερες σκοπιμότητες αυτής της έκθεσης είναι άμεσα συνδεδεμένες με τον τρόπο που λειτουργούν τα αντικείμενα και η έκθεσή τους στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση.
Τα αντικείμενα λειτουργούν ως φορείς νοημάτων και μηνυμάτων, αλλά και ως μάρτυρες γεγονότων, εμπειριών, αναζητήσεων.
Ουσιαστικά χαρακτηρίζονται απο μια σημασιολογική πολυμορφία, η οποία συνδέεται τόσο με τα νοήματα που έχει προσδώσει ο καλλιτέχνης όσο και με τη μετατροπή τους σε μουσειακά εκθέματα. Όσον αφορά το χώρο, αυτός σίγουρα δεν είΝαι ουδέτερος, Έχει μια ιδιαίτερη φυσιογνωμία και ένα συγκεκριμένο προσανατολισμό, ο οποίος σχετίζεται ταυτόχρονα με την αρχιτεκτονική του και την ιστορία του, αλλά και με ποικίλες πολύπλευρες παραμέτρους, που με τη σειρά τους καθορίζουν τον σχεδιασμό της έκθεσης των αντικειμένων και βέβαια, τα ίδια τα αντικείμενα. Επομένως μπορούμε να πούμε ότι ο χώρος δρα καταλυτικά στη δημιουργία νοημάτων και αξιών, προσδίδοντας περισσότερη ή διαφορετική σημασία σε άλλα αντικείμενα και σε άλλα όχι.
Στη σχέση του με τα εν λόγω αντικείμενα, αυτά εσωκλείουν και παράλληλα καταλαμβάνουν χώρο, λόγω της τρισδιάστατης μορφής τους. Η σχέση αυτή είναι άμεση, καθοριστική και αμφίδρομη. Τα αντικείμενα διαποτίζουν το χώρο με νοήματα και σημασίες, ενώ ο χώρος, ως όρος φέρει δισυπόστατη σημασία, δηλαδή αφορά τόσο το κτήριο, δηλαδή το Γενί Τζαμί στην προκειμένη περίπτωση, όσο και τον εκθεσιακό χώρο.
Η παρουσίαση των δημιουργιών του Χρήστου Αλευρά ως μουσειακών εκθεμάτων και η μετατροπή τους απο βουβή ύλη σε ομιλούσες οντότητες αποτελεί ένα βίωμα που ο καθένας θα το βιώσει διαφορετικά, ανάλογα με την εμπειρία, την επιστημονική κατάρτιση, την ευαισθησία, την αντιληπτικότητα, την καλλιέργεια των αισθήσεων, τον τρόπο σκέψης, τις κοινωνικές και πολιτισμικές παραστάσεις, τις εμπειρίες, τις γνώσεις, τις ιδέες, τα συναισθήματα, τη φαντασία και τις προσδοκίες του.
Ως εκ τούτου, ο κάθε επισκέπτης ή η κάθε κατηγορία κοινού, βασιζόμενη στα δεδομένα και τις πληροφορίες που παρέχει η έκθεση, μέσω του τρόπου
τοποθέτησης των αντικειμένων και της χρήσης των οπτικοακουστικών μέσων, θα προσλάβει μηνύματα ή νοήματα, τα οποία θα συμπληρώσει κατά βούληση με έναν ιδιαίτερο και πολύ προσωπικό τρόπο, δημιουργώντας παρόμοιες ή και τελείως διαφορετικές ιστορίες.
Απώτερος στόχος μας να δώσουμε το έναυσμα στον επισκέπτη να προβληματιστεί, να ερευνήσει, να ανακαλύψει.
Επιθυμία μας να αφυπνίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερους επισκέπτες, κάθε ηλικίας, προσφέροντάς τους τη δυνατότητα να δουν τις προεκτάσεις της τέχνης και τη δύναμή της όταν αυτή ξεπερνάει τα όρια του αυτοσκοπού (η τέχνη για τηγ τέχνη) και τίθεται στην υπηρεσία του κοινού καλού.

Θάλεια - Μαρία Αλεξάκη

Μουσειολόγος Δημοτικής Πινακοθήκης Θεσσαλονίκης

Ioannis Bolis

The minimal and solid volume, the clear cut processing and the simplification in conjunction with the catalytic impression of a primordial presence lend symbolic content to Christos Alevras sculptures, simultaneously encoding his aesthetic proposal. His experience and impressions of nature and man are transformed in clear and direct plastic suggestions that are dominated by the concepts of mystery, birth and existence.
Ioannis Bolis, Art historian.  

exhibitions



...About Christos Alevras : Chara Theocharous*

Creator of a specific conjectural conception, sculptor Christos Alevras forms his material- mainly white marble- and elevates it to a bearer of meanings.Relying upon basic, stable axes of the plastic art, traced centuries ago, redefines his material instilling it with new personal questions and answers already shaped in messages.
The primeval shapes of the sphere and the cube, with all the primitive power that they enclose, the simple shape, the harmony of proportions and the potential plasticity, constitute the foundation, the morphoplastic principle upon which the sculptural treatment is registered.
Alevras’ creations declare at first sight their frugal form and they instinctively lead us through it to the primitive, archetypal birth of sculpture. Silently they bridge a distance of centuries from the genesis of sculpture and its first forms to the achievements of abstract rendering. Just like in the beginning, so in its abstract statement the subject- matter is compressed into the tactile perfection of the form, the one which purifies and brightens the natural light and is received mainly through the primary senses of sight and touch.
The subject is shaped outside of the work or inside the form and is not based on an emotional impulse or on an unconscious aesthetic choice, completely interwoven with the need to explore the material and the inner bonding that arises but mainly with a specific sense and awareness.
In Christos Alevras’ work the notion of the evolution and the continuation in life is of high importance. The course of every man is defined by turning points where he is invited to choose the path that he is going to follow. The junction points of the ramifications and the choice of the one of the two routes that he is going to follow are defined in his work by the letter Y.
The reasoning is later transferred onto a more collective plane and refers to man, inhabitant of planet earth and the stance that he himself is expected to maintain towards nature, so that the procession towards a man-copy of himself can be avoided or not.
The matter in Alevras’ work is transformed. The hard marble offers a charming resistance. The balance between the feel of the material and its manipulation is a delicate and arduous work that will eventually bring about the absolute balance and ultimately the solid beauty.
The pursuit of eternal harmony, the solid forms, worked in a technically complete manner, the blending with spirituality represented by the questions, constitute the images of a memory that travels in the past, recreates the sculptural structures in the present but actually aims at the future.
Chara Theocharous
Art Historian.
*Curator of theΤhessaloniki Municipal Art gallery.


Thalia-Maria Alexaki*